Obszar: 6339 ha (5779 ha lasów i 2 ha terenów wodnych)
Ochrona ścisła: 376 ha
Długość szlaków turystycznych:100 km
Najwyższe wzniesienia: Szczeliniec Wielki (919m n.p.m.), Skalniak (915m n.p.m.) Narożnik (851 m n.p.m.) i Mnich (522 m n.p.m.).
Powierzchnia rezerwatu „Wielkie Torfowisko Batorowskie”: 39,3 ha

Góry Stołowe to rozległa, piaskowcowa płyta, wypełniająca nieckę śródsudecką pomiędzy Karkonoszami a Górami Bystrzyckimi i Orlickimi. Fragment leżący po stronie Czeskiej, noszący nazwę Broumovska Vrchovina, również objęty jest ochroną (CHKO - Broumovsko). Najwyższymi wzniesieniami Parku są Szczeliniec Wielki i Skalniak. W otulinie Narodowego Parku Gór Stołowych znajdują się popularne uzdrowiska: Polanica Zdrój, Duszniki Zdrój i Kudowa Zdrój.

Park Narodowy Gór Stołowych, położony jest w Sudetach Środkowych, na północnym zachodzie Ziemi Kłodzkiej, w sąsiedztwie granicy polsko - czeskiej.

Góry Stołowe stanowią jedyny w Polsce przykład gór płytowych zbudowanych z płasko leżących ławic skalnych. W kształtowaniu rzeźby terenu niezwykle ważną rolę odegrała woda - za sprawą zarówno erozji powierzchniowej, jak i działań podziemnych. Erozja powierzchniowa doprowadziła do powstania w odsłoniętej partii piaskowców obu Szczelińców, Skalniaka i Narożnika, fantastycznych form skalnych takich, jak Skalne Grzyby. Działania podziemne doprowadziły natomiast do deformacji w postaci pionowych spękań oraz osiadania i powstawania osuwisk blokowych. Zmieniające się na przestrzeni milionów lat warunki klimatyczne wpłynęły na powstanie wyrzeźbionych w piaskowcowej płycie zaskakujących labiryntów w Błędnych Skałach i niezwykłych form skalnych o kształtach przypominających budowle, maczugi, wielkie grzyby, zwierzęta i ludzi.

Park Narodowy Gór Stołowych prawie w całości leży w piętrze regla dolnego, ale świerki i jodły, charakterystyczne dla tego pietra, występują sporadycznie. Na „Wielkim Torfowisku Batorowskim” - drugim co do wielkości złożu torfowym Sudetów, dominuje charakterystyczna dla torfowiska wysokiego roślinność, z sosną błotną na czele. Ważny składnik flory Gór Stołowych stanowią liczne gatunki mchów (ponad 270 gatunków w Parku), porostów (60 gatunków chronionych) i wątrobowców. Wśród nich szczególnie interesująca jest skalnica zwodnicza, występująca tu na jedynym znanym w Polsce stanowisku. Wśród licznych tutaj zbiorowisk trawiastych, najbogatsze florystycznie są łąki bagienne z obfitymi populacjami niektórych roślin chronionych. Szczególny aspekt tym zbiorowością nadaje w maju pełnik europejski - lokalnie nazywany „kłodzką różą” i uważany za symbol regionu.

Znacznie atrakcyjniej prezentuje się w Górach Stołowych świat zwierzęcy. Pospolicie występuje tu jeleń, sarna, dzik, lis, wiewiórka (czarnej i rudej odmiany) oraz drobne gryzonie. Trudniejsze do zauważenia - głównie ze względu na nocny tryb życia - są należące do łasicowatych: borsuk, kuna, tchórz, łasica i gronostaj. Z ssaków owadożernych, prócz jeża, napotkamy tu także ryjówki: malutką, maleńką i typową dla obszarów górskich - ryjówkę górską. W spękaniach i szczelinach piaskowców żyją nietoperze. Cennym elementem fauny ssaków są małe wiewiórko podobne: orzesznica, bardzo rzadka popielica oraz koszatka. Na polsko - czeskiej granicy napotkać można muflony i sprowadzone z Korsyki górskie owce. Wśród ptaków leśnych widuje się tu orzechówki, krzyżodzioby świerkowe, czyże, paszkoty, dzięcioły zielonosiwe i czarne, krogulce i siniaki. Prawdziwym rarytasem ornitologicznym jest tu jarząbek, słonka, bocian czarny, trzmielojad, kobuz oraz charakterystyczne dla obszaru tajgi - sóweczka i włochatka. W skałach gnieździ się puchacz, pustułka, kruk, a także kopciuszek, pleszka i kowalik. Rozległe powierzchnie trawiaste są miejscami lęgowymi rzadkich w skali Europy przepiórki i derkacza. Gady w Górach Stołowych reprezentują: żmija zygzakowata, zaskroniec, jaszczurka zwinka i padalec, a z rzadszych okazów zdarza się salamandra oraz traszki górska i zwyczajna. Świat owadów wciąż jeszcze jest słabo poznany, tym niemniej warta uwagi jest fauna pajęczaków torfowisk i wilgotnych zimnych szczelin piaskowcowych.

ŚCIEŻKI DYDAKTYCZNE:

• Ścieżka Skalnej Rzeźby (opisuje budowę geologiczną Gór Stołowych);
• Ścieżka „Niknąca Łąka” (prezentuje obszary torfowiskowe Gór Stołowych);
• Ścieżka „Płazy” (dotyczy gatunków płazów, żyjących w Górach Stołowych)

PUNKTY WIDOKOWE W GÓRACH STOŁOWYCH:

• Szczeliniec Wielki,
  
• „Skalne Czasze” w Błędnych Skałach,
  
• Radkowskie Skały,
  
• Śnieżnik,

SZLAKI TURYSTYCZNE: Wiodą do:

• skalnego miasteczka na Szczelińcu Wielkim,
  
• labiryntów Błędnych Skał w masywie Skalnika,
  
• Skalnych Grzybów i Radkowskich Skał,
  
• Skał Puchacza i Łężyckich Skałek
  
• dwie międzynarodowe trasy rowerowe: Trasa „Ściany” (oznakowana kolorem czerwonym) wiodąca po obu stronach granicy; Trasa „Góry Stołowe” (oznakowana kolorem niebieskim) prowadząca m.in. przez tutejsze uzdrowiska.

Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)