|
|
Rezerwat Stawy Milickie
Rezerwat Stawy Milickie - największy w środkowej Europie zespół stawów rybnych rozciągający się w kilku kompleksach po obu stronach rzeki Baryczy i nad jej dopływami. Początki gospodarki stawowej w dolinie Baryczy, być może rozwijanej przy pomocy cystersów, mogą przypadać już na XIII wiek. Kolejne stawy były zakładane m.in. przez rody Kurzbachów, Maltzanów, Hatzfeldów, Reichenbachów i Hochbergów. Z biegiem lat wiele ze sztucznie założonych stawów upodobniło się krajobrazowo do naturalnych jezior.
Obecnie zdecydowana większość stawów w liczbie ponad 200 dużych zbiorników o łącznej powierzchni ponad 6 000 ha pozostaje w zarządzie Państwowego Zakładu Budżetowego “Stawy Milickie” z siedzibą w Rudzie Sułowskiej. Gospodarstwo składa się z pięciu zakładów rybackich: Radziądz, Ruda Sułowska, Stawno, Potasznia i Krośnice. Stawy zgrupowane są w kilku kompleksach. W stawach hoduje się przede wszystkim karpia (95 %) w cyklu trzyletnim, a także lina, amura i tołpygę. Odłowy ryby handlowej na dużych stawach, po uprzednim opuszczeniu wody, mają miejsce we wrześniu i październiku. Stąd karp trafia na dwa miesiące do małych stawków zwanych magazynami rybnymi, przebywając w których traci posmak mułu, a stamtąd poprzez sprzedawców na wigilijny stół. Dla wędkarzy wydzielono dwa zbiorniki jako łowiska komercyjne w Rudzie Sułowskiej i Krośnicach. Prowadzi się też zarybianie odcinka Młynówki Sułowskiej między Sułowem a Rudą Sułowską, stąd do połowu na niej potrzebne jest wykupienie od PZB “Stawy Milickie” specjalnej licencji.
Ze względu na szczególne walory przyrodnicze stawów, mimo prowadzonej na nich gospodarki rybackiej, większa część z nich jest otoczona ochroną jako rezerwat “Stawy Milickie”. Został on utworzony w 1963 roku na powierzchni 5 324 ha, z czego dwie trzecie zajmują stawy, a pozostałą część przyległe lasy i pola. Te ostatnie włączono do rezerwatu jako miejsce żerowania i wypasów ptaków. Jest to zarazem największy rezerwat przyrody w Polsce. Składa się z pięciu oddzielonych od siebie części: Stawno - 1 629 ha, Radziądz - 665 ha, Jamnik - 328 ha, Ruda Sułowska - 799 ha i Potasznia - 370 ha . Głównym celem utworzenia rezerwatu jest ochrona cennych i rzadkich gatunków ptaków oraz środowisk wodnych i błotnych. Na stawach regularnie gniazduje 60 gatunków ptaków wodnobłotnych, a dla niektórych, jak gęsi gęgawy, jest to jedno z ważniejszych miejsc, w których wyprowadzają swe lęgi (co roku 300 – 600 par). Spośród rzadszych gatunków gniazdujących na stawach warto wymienić m.in. zausznika, bąka, bączka, podgorzałkę, gągoła, błotniaka stawowego, zielonkę, żurawia, rybitwę rzeczną i czarną. Podczas jesiennych i wiosennych przelotów można na stawach zobaczyć stada liczące po kilkaset, a nawet kilka tysięcy ptaków, m.in. płasnonosy, cyraneczki, świstuny, nurogęsi, gęsi zbożowe, żurawie. Interesująca jest także roślinność stawów. W rezerwacie stwierdzono 57 rodzajów zbiorowisk roślinnych, a w nich 17 gatunków chronionych. W rezerwacie istnieje zakaz polowań, a jednocześnie na części akwenów (tzw. stawach lęgowiskowych) obowiązuje całkowity zakaz pogłębiania i wycinania szuwarów. Na terenie rezerwatu obowiązuje zakaz wstępu na stawy i groble, z wyjątkiem dróg publicznych i szlaków turystycznych. Na pozostałe części wymagane jest zezwolenie PZB “Stawy Milickie” w Rudzie Sułowskiej oraz Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z Wrocławia. O randze rezerwatu “Stawy Milickie” świadczyć może to, że należy do międzynarodowej sieci jezior i innych zbiorników wodnych “Żyjące Jeziora”, które charakteryzują się wyjątkowymi walorami przyrodniczymi w skali świata. Jako siedlisko wielu rzadkich i zagrożonych gatunków ptaków “Stawy Milickie” są również objęte Konwencją RAMSAR, chroniącą obszary podmokłe ważne w skali świata. Życie ptaków wodnobłotnych w dolinie Baryczy już od lat znajduje się w polu zainteresowań naukowców, a głównym ich ośrodkiem jest Stacja Ornitologiczna Uniwersytetu Wrocławskiego znajdująca się w Rudzie Milickiej.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
Obecnie zdecydowana większość stawów w liczbie ponad 200 dużych zbiorników o łącznej powierzchni ponad 6 000 ha pozostaje w zarządzie Państwowego Zakładu Budżetowego “Stawy Milickie” z siedzibą w Rudzie Sułowskiej. Gospodarstwo składa się z pięciu zakładów rybackich: Radziądz, Ruda Sułowska, Stawno, Potasznia i Krośnice. Stawy zgrupowane są w kilku kompleksach. W stawach hoduje się przede wszystkim karpia (95 %) w cyklu trzyletnim, a także lina, amura i tołpygę. Odłowy ryby handlowej na dużych stawach, po uprzednim opuszczeniu wody, mają miejsce we wrześniu i październiku. Stąd karp trafia na dwa miesiące do małych stawków zwanych magazynami rybnymi, przebywając w których traci posmak mułu, a stamtąd poprzez sprzedawców na wigilijny stół. Dla wędkarzy wydzielono dwa zbiorniki jako łowiska komercyjne w Rudzie Sułowskiej i Krośnicach. Prowadzi się też zarybianie odcinka Młynówki Sułowskiej między Sułowem a Rudą Sułowską, stąd do połowu na niej potrzebne jest wykupienie od PZB “Stawy Milickie” specjalnej licencji.
Ze względu na szczególne walory przyrodnicze stawów, mimo prowadzonej na nich gospodarki rybackiej, większa część z nich jest otoczona ochroną jako rezerwat “Stawy Milickie”. Został on utworzony w 1963 roku na powierzchni 5 324 ha, z czego dwie trzecie zajmują stawy, a pozostałą część przyległe lasy i pola. Te ostatnie włączono do rezerwatu jako miejsce żerowania i wypasów ptaków. Jest to zarazem największy rezerwat przyrody w Polsce. Składa się z pięciu oddzielonych od siebie części: Stawno - 1 629 ha, Radziądz - 665 ha, Jamnik - 328 ha, Ruda Sułowska - 799 ha i Potasznia - 370 ha . Głównym celem utworzenia rezerwatu jest ochrona cennych i rzadkich gatunków ptaków oraz środowisk wodnych i błotnych. Na stawach regularnie gniazduje 60 gatunków ptaków wodnobłotnych, a dla niektórych, jak gęsi gęgawy, jest to jedno z ważniejszych miejsc, w których wyprowadzają swe lęgi (co roku 300 – 600 par). Spośród rzadszych gatunków gniazdujących na stawach warto wymienić m.in. zausznika, bąka, bączka, podgorzałkę, gągoła, błotniaka stawowego, zielonkę, żurawia, rybitwę rzeczną i czarną. Podczas jesiennych i wiosennych przelotów można na stawach zobaczyć stada liczące po kilkaset, a nawet kilka tysięcy ptaków, m.in. płasnonosy, cyraneczki, świstuny, nurogęsi, gęsi zbożowe, żurawie. Interesująca jest także roślinność stawów. W rezerwacie stwierdzono 57 rodzajów zbiorowisk roślinnych, a w nich 17 gatunków chronionych. W rezerwacie istnieje zakaz polowań, a jednocześnie na części akwenów (tzw. stawach lęgowiskowych) obowiązuje całkowity zakaz pogłębiania i wycinania szuwarów. Na terenie rezerwatu obowiązuje zakaz wstępu na stawy i groble, z wyjątkiem dróg publicznych i szlaków turystycznych. Na pozostałe części wymagane jest zezwolenie PZB “Stawy Milickie” w Rudzie Sułowskiej oraz Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z Wrocławia. O randze rezerwatu “Stawy Milickie” świadczyć może to, że należy do międzynarodowej sieci jezior i innych zbiorników wodnych “Żyjące Jeziora”, które charakteryzują się wyjątkowymi walorami przyrodniczymi w skali świata. Jako siedlisko wielu rzadkich i zagrożonych gatunków ptaków “Stawy Milickie” są również objęte Konwencją RAMSAR, chroniącą obszary podmokłe ważne w skali świata. Życie ptaków wodnobłotnych w dolinie Baryczy już od lat znajduje się w polu zainteresowań naukowców, a głównym ich ośrodkiem jest Stacja Ornitologiczna Uniwersytetu Wrocławskiego znajdująca się w Rudzie Milickiej.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)