Góra św. Anny (647 m)

Jedno z najbardziej znanych wzniesień Wzgórz Włodzickich leży w granicach administracyjnych Nowej Rudy. Jego wysokość to zaledwie 647 m, ale historia tego miejsca i pozostałości dawnej świetności powodują, że jest ono często odwiedzane nie tylko przez turystów, ale i pielgrzymów. Przyczyną jest także wspaniała panorama, jaka roztacza się z wierzchołka. Doskonale widoczne stąd są Góry Stołowe, fragment Kotliny Kłodzkiej oraz górujący nad nią Śnieżnik. W dole leży zasłonięta lasem Nowa Ruda, a na horyzoncie wyróżnić jeszcze można Góry Bardzkie, Złote i oczywiście leżące tuż "za miedzą" Sowie.

W źródłach pisanych wzniesienie pojawia się po raz pierwszy w 1515 roku, kiedy to na pobliskiej przełączce postawiono drewnianą kaplicę św. Anny, a niewiele później pierwsze domy niewielkiej osady. Podczas wojny 30-letniej kaplica i okoliczne domy zostały spalone, ale wkrótce stanęła kolejna kaplica, tym razem murowana. Szybko stała się popularnym miejscem pielgrzymkowym, do którego przybywali pielgrzymi z całej Ziemi Kłodzkiej i Dolnego Śląska. Największe uroczystości odpustowe odbywały się 26 lipca i przyciągały całe rzesze wiernych. Kronikarze notują, że Góra św. Anny w pewnym okresie swego istnienia konkurowała nawet z tak znanymi sanktuariami, jak wambierzyckie czy bardzkie.

Również wspomniana wcześniej osada nazwana podobnie jak szczyt Górą Świętej Anny rozwijała się pomyślnie i w XIX wieku liczyła ponad 100 mieszkańców, żyjących z rolnictwa, ale częściowo także z obsługi ruchu pielgrzymkowego. Popularność góry i piękne panoramy z niej się rozciągające stały się przyczyną starań Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (GGV) o budowę wieży widokowej. Zbudowana z czerwonego piaskowca wieża stanęła w 1911 roku i od razu stała się wielką atrakcją turystyczną. Kilka lat wcześniej zbudowano na Górze św. Anny także niewielką gospodę z kilkoma miejscami noclegowymi. Obecnie wieża jest zamknięta i służy jako przekaźnik telefonii komórkowej.


Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)