|
|
Położenie
- Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
- Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
- Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
- Herbem Dolnego Śląska jest czarny piastowski orzeł na złotym tle.
Położenie, granice
Dolny Śląsk to kraina geograficzna, historyczna i województwo – jednostka administracyjna. Położony jest w południowo-zachodniej Polsce. Od zachodu graniczy z Republiką Federalną Niemiec (długość granicy 80 km), od południa z Republiką Czeską (długość granicy 432 km). Na obszarze Polski od północy graniczy z województwami lubuskim i wielkopolskim, od wschodu natomiast z województwem opolskim.
60 % obszaru leży w strefie przygranicznej a 37 przejść granicznych łączy ten region z sąsiadami. Województwo położone jest na obszarze kilku dużych krain geograficznych: Niziny Śląskiej, Niziny Śląsko-Łużyckiej, Przedgórza Sudeckiego i Sudetów
Obszar, ludność
Województwo zajmuje powierzchnię 19 947,8 km2 (jest to 6,4% powierzchni całego kraju), liczy 2 970,1 tys. mieszkańców (7,1% ludności Polski). Gęstość zaludnienia –149 osób/km2 – jest wyższa od średniej krajowej (124 osoby/km2)
Herb
Herbem Dolnego Śląska jest czarny piastowski orzeł na złotym tle.
Stolica, miasta i podział administracyjny
Stolicą Dolnego Śląska jest Wrocław, który leży w centrum Niziny Śląskiej i jest miastem na prawach powiatu. Zajmuje 293 km2 (1,5% powierzchni województwa), liczy ponad 634 tys. mieszkańców. Do większych miast należą: Jelenia Góra, Wałbrzych, Legnica, Kłodzko i Świdnica. Administracyjnie dzieli się na 169 gmin i 29.
Na terenie województwa jest 89 miast i 2265 sołectw. Województwo składa się z 3 powiatów grodzkich (Jelenia Góra, Legnica, Wrocław) i 26 powiatów ziemskich oraz 169 gmin (w tym 36 miejskich, 53 miejsko-wiejskich, 80 wiejskich). Największy pod względem powierzchni jest powiat kłodzki: 1643, 5 km2. Największym miastem województwa jest Wrocław(630 000 mieszkańców). Wrocław jest centrum naukowo-kulturalnym, gospodarczym i administracyjnym regionu.
Ukształtowanie powierzchni, przyroda
Dolny Śląsk to kraina o urozmaiconej rzeźbie terenu. Na południu znajdują się malownicze pasma górskie, tworzące Sudety, z najwyższym pasmem – Karkonoszami, których najwyższy, szczyt, Śnieżka, wznosi się na wysokość 1603 m n.p.m. w części środkowej pogórza, a na północy rozciąga się Nizina Śląska z Borami Dolnośląskimi. Na Dolnym Śląsku występuje obfitość kamieni szlachetnych i ozdobnych, a w przeszłości wydobywano tu nawet złoto i srebro. Dolny Śląsk słynie ze swych licznych źródeł wód mineralnych i uzdrowisk. Uroku krainie dodają malownicze doliny i przełomy rzeczne. Do najbardziej znanych należą Doliny Kwisy, Bobru, Kamiennej, Nysy Kłodzkiej i oczywiście Odry – największej dolnośląskiej rzeki. Przyroda chroniona jest w dwu parkach narodowych, dwunastu parkach krajobrazowych i pięćdziesięciu czterech rezerwatach przyrody.
Najwyższym punktem regionu jest Śnieżka w Sudetach (1602 m), najniższym – dno doliny Odry w okolicy Dobrzejowic (69 m). Ponad 30% województwa zajmują Sudety, rozciągające się na południu wzdłuż granicy z Czechami oraz Przedgórze Sudeckie. Na północnym wschodzie Przedgórze opada stromą krawędzią ku Nizinie Śląskiej, a na północy i północnym zachodzie ku Nizinie Śląsko-Łużyckiej. Na północnym wschodzie leży Obniżenie Milicko-Głogowskie (kotliny Milicka i Żmigrodzka), oddzielone Wałem Trzebnickim od Niziny Śląskiej.
Sudety złożone są z pasm górskich o urozmaiconej rzeźbie. Obok Karkonoszy, Gór Sowich, Kamiennych i Wałbrzyskich znajdują się tu Góry Stołowe – jedyne w Polsce góry płytowe. Górzysty krajobraz urozmaicają kotliny (np. Jeleniogórska czy Kłodzka) i głębokie doliny rzek. Na przedgórzu rozciąga się równina z obniżeniami tektonicznymi. Pozostałe, nizinne obszary województwa, to powierzchnie morenowe w dolinach rzecznych.
Pochodzenie nazwy regionu
Już w średniowieczu mieszkańcy krainy interesowali się pochodzeniem nazwy „Śląsk”. W zależności od tego, kto badał źródła tego słowa, wskazywano albo na germańskie plemię Silingów, albo na słowiańską nazwę rzeki i góry Ślęzy. Najnowsze badania przychylają się do twierdzenia, że region przyjął nazwę od rzeki Ślęzy. Jednak rdzeń wyrazu pochodzi z języka indoeuropejskiego i spotykany jest w nazwach innych rzek europejskich, np. rzeki Sile w Wenecji. Nazwa „Śląsk” nie ma zatem ani germańskiego, ani słowiańskiego rodowodu, ponieważ – jak stwierdzają specjaliści – nazwa rzeki Ślęzy należy do nomenklatury staro-europejskiej.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
Dolny Śląsk to kraina geograficzna, historyczna i województwo – jednostka administracyjna. Położony jest w południowo-zachodniej Polsce. Od zachodu graniczy z Republiką Federalną Niemiec (długość granicy 80 km), od południa z Republiką Czeską (długość granicy 432 km). Na obszarze Polski od północy graniczy z województwami lubuskim i wielkopolskim, od wschodu natomiast z województwem opolskim.
60 % obszaru leży w strefie przygranicznej a 37 przejść granicznych łączy ten region z sąsiadami. Województwo położone jest na obszarze kilku dużych krain geograficznych: Niziny Śląskiej, Niziny Śląsko-Łużyckiej, Przedgórza Sudeckiego i Sudetów
Obszar, ludność
Województwo zajmuje powierzchnię 19 947,8 km2 (jest to 6,4% powierzchni całego kraju), liczy 2 970,1 tys. mieszkańców (7,1% ludności Polski). Gęstość zaludnienia –149 osób/km2 – jest wyższa od średniej krajowej (124 osoby/km2)
Herb
Herbem Dolnego Śląska jest czarny piastowski orzeł na złotym tle.
Stolica, miasta i podział administracyjny
Stolicą Dolnego Śląska jest Wrocław, który leży w centrum Niziny Śląskiej i jest miastem na prawach powiatu. Zajmuje 293 km2 (1,5% powierzchni województwa), liczy ponad 634 tys. mieszkańców. Do większych miast należą: Jelenia Góra, Wałbrzych, Legnica, Kłodzko i Świdnica. Administracyjnie dzieli się na 169 gmin i 29.
Na terenie województwa jest 89 miast i 2265 sołectw. Województwo składa się z 3 powiatów grodzkich (Jelenia Góra, Legnica, Wrocław) i 26 powiatów ziemskich oraz 169 gmin (w tym 36 miejskich, 53 miejsko-wiejskich, 80 wiejskich). Największy pod względem powierzchni jest powiat kłodzki: 1643, 5 km2. Największym miastem województwa jest Wrocław(630 000 mieszkańców). Wrocław jest centrum naukowo-kulturalnym, gospodarczym i administracyjnym regionu.
Ukształtowanie powierzchni, przyroda
Dolny Śląsk to kraina o urozmaiconej rzeźbie terenu. Na południu znajdują się malownicze pasma górskie, tworzące Sudety, z najwyższym pasmem – Karkonoszami, których najwyższy, szczyt, Śnieżka, wznosi się na wysokość 1603 m n.p.m. w części środkowej pogórza, a na północy rozciąga się Nizina Śląska z Borami Dolnośląskimi. Na Dolnym Śląsku występuje obfitość kamieni szlachetnych i ozdobnych, a w przeszłości wydobywano tu nawet złoto i srebro. Dolny Śląsk słynie ze swych licznych źródeł wód mineralnych i uzdrowisk. Uroku krainie dodają malownicze doliny i przełomy rzeczne. Do najbardziej znanych należą Doliny Kwisy, Bobru, Kamiennej, Nysy Kłodzkiej i oczywiście Odry – największej dolnośląskiej rzeki. Przyroda chroniona jest w dwu parkach narodowych, dwunastu parkach krajobrazowych i pięćdziesięciu czterech rezerwatach przyrody.
Najwyższym punktem regionu jest Śnieżka w Sudetach (1602 m), najniższym – dno doliny Odry w okolicy Dobrzejowic (69 m). Ponad 30% województwa zajmują Sudety, rozciągające się na południu wzdłuż granicy z Czechami oraz Przedgórze Sudeckie. Na północnym wschodzie Przedgórze opada stromą krawędzią ku Nizinie Śląskiej, a na północy i północnym zachodzie ku Nizinie Śląsko-Łużyckiej. Na północnym wschodzie leży Obniżenie Milicko-Głogowskie (kotliny Milicka i Żmigrodzka), oddzielone Wałem Trzebnickim od Niziny Śląskiej.
Sudety złożone są z pasm górskich o urozmaiconej rzeźbie. Obok Karkonoszy, Gór Sowich, Kamiennych i Wałbrzyskich znajdują się tu Góry Stołowe – jedyne w Polsce góry płytowe. Górzysty krajobraz urozmaicają kotliny (np. Jeleniogórska czy Kłodzka) i głębokie doliny rzek. Na przedgórzu rozciąga się równina z obniżeniami tektonicznymi. Pozostałe, nizinne obszary województwa, to powierzchnie morenowe w dolinach rzecznych.
Pochodzenie nazwy regionu
Już w średniowieczu mieszkańcy krainy interesowali się pochodzeniem nazwy „Śląsk”. W zależności od tego, kto badał źródła tego słowa, wskazywano albo na germańskie plemię Silingów, albo na słowiańską nazwę rzeki i góry Ślęzy. Najnowsze badania przychylają się do twierdzenia, że region przyjął nazwę od rzeki Ślęzy. Jednak rdzeń wyrazu pochodzi z języka indoeuropejskiego i spotykany jest w nazwach innych rzek europejskich, np. rzeki Sile w Wenecji. Nazwa „Śląsk” nie ma zatem ani germańskiego, ani słowiańskiego rodowodu, ponieważ – jak stwierdzają specjaliści – nazwa rzeki Ślęzy należy do nomenklatury staro-europejskiej.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)