|
|
Trasa C - Chojnów
Trasa turystyczno – przyrodnicza (ok. 8,6 km)
Ta ścieżka przyrodnicza rozpoczyna się w Chojnowie przy Szkole Podstawowej nr 3 na ul. T. Kościuszki. Znajdują się tam skupiska roślin chronionych – cieniolubnych i kwaśnolubnych. Dalej kierujemy się ulicą Kusocińskiego w stronę Stawu Miejskiego. Jest to niewielki obszar porośnięty roślinami bagiennymi. Charakterystycznymi roślinami, które znajdują się nad stawem, są pałka wodna i trzcina. Wokół stawu rosną różne gatunki drzew, m.in. wierzba płacząca. Po stawie pływają kaczki krzyżówki. Można również zobaczyć jaszczurki i raki. W wiosenne i letnie wieczory słychać rechot żab. Następnie przechodzimy do Piotrowic. Po drodze mijamy pomnik przyrody – buk „Grześ”. Ciekawostką parku Piotrowickiego są stawy porośnięte grążelami. Park ten utworzono ok. 1858 r. Znajdują się tam dwie groble. Wzdłuż jednej z nich ciągnie się aleja dębowa. Drzewa te liczą około 200 lat. W Piotrowicach trzeba także obejrzeć położony w parku XVIII- -wieczny pałac.
Po wyjściu z parku podążamy do wsi Konradówka, gdzie należy obejrzeć dąb szypułkowy będący również pomnikiem przyrody. Dąb ten ma 400 lat, jego obwód wynosi 635 cm, a wysokość 25 m. Na terenie parku możemy również obejrzeć barokowy pałac. Idąc dalej wzdłuż rzeki w kierunku Chojnowa, mijamy po drodze (jeszcze we wsi Konradówka) ostoję przy wodospadzie na rzece Skora. Rzeka obfituje w klenie, okonie i brzany. W Chojnowie dochodzimy do parku Piastowskiego, założonego w 1885 r., który powstał na terenie zalesionych wzgórz. W części północnej przeważają drzewa liściaste, takie jak dąb czerwony, buk i klon pospolity, jesion wyniosły, lipa drobnolistna oraz szerokolistna, grab, kasztanowiec biały i olsza czarna. W części południowej natomiast przeważają sosny i świerki pospolite.
Z parku Piastowskiego udajemy się do zabytkowego parku Śródmiejskiego. Tu występuje starodrzew w wieku 100-170 lat. Wyróżniają się aleja lipowa i grupa kasztanowców. W parku znajduje się kilka dębów i jesionów wyniosłych o charakterze pomnikowym. Z rzadkich gatunków występują: tulipanowiec amerykański i jesion wyniosły.
Wracając na ulicę Kościuszki, spotkamy następne pomniki przyrody – 100-letni klon jawor „Jacuś” i glediczje trójcierniowe „Kolczatki” – wysokie drzewa, o szerokiej, luźnej koronie i brunatnych długich strąkach, pozostających na drzewie do późnej zimy (gatunek ten pochodzi ze środkowej Ameryki Pn.).
Podziwiając te rzadko w Polsce spotykane okazy przyrody kończymy naszą turystyczno-przyrodniczą trasę.
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl
Ta ścieżka przyrodnicza rozpoczyna się w Chojnowie przy Szkole Podstawowej nr 3 na ul. T. Kościuszki. Znajdują się tam skupiska roślin chronionych – cieniolubnych i kwaśnolubnych. Dalej kierujemy się ulicą Kusocińskiego w stronę Stawu Miejskiego. Jest to niewielki obszar porośnięty roślinami bagiennymi. Charakterystycznymi roślinami, które znajdują się nad stawem, są pałka wodna i trzcina. Wokół stawu rosną różne gatunki drzew, m.in. wierzba płacząca. Po stawie pływają kaczki krzyżówki. Można również zobaczyć jaszczurki i raki. W wiosenne i letnie wieczory słychać rechot żab. Następnie przechodzimy do Piotrowic. Po drodze mijamy pomnik przyrody – buk „Grześ”. Ciekawostką parku Piotrowickiego są stawy porośnięte grążelami. Park ten utworzono ok. 1858 r. Znajdują się tam dwie groble. Wzdłuż jednej z nich ciągnie się aleja dębowa. Drzewa te liczą około 200 lat. W Piotrowicach trzeba także obejrzeć położony w parku XVIII- -wieczny pałac.
Po wyjściu z parku podążamy do wsi Konradówka, gdzie należy obejrzeć dąb szypułkowy będący również pomnikiem przyrody. Dąb ten ma 400 lat, jego obwód wynosi 635 cm, a wysokość 25 m. Na terenie parku możemy również obejrzeć barokowy pałac. Idąc dalej wzdłuż rzeki w kierunku Chojnowa, mijamy po drodze (jeszcze we wsi Konradówka) ostoję przy wodospadzie na rzece Skora. Rzeka obfituje w klenie, okonie i brzany. W Chojnowie dochodzimy do parku Piastowskiego, założonego w 1885 r., który powstał na terenie zalesionych wzgórz. W części północnej przeważają drzewa liściaste, takie jak dąb czerwony, buk i klon pospolity, jesion wyniosły, lipa drobnolistna oraz szerokolistna, grab, kasztanowiec biały i olsza czarna. W części południowej natomiast przeważają sosny i świerki pospolite.
Z parku Piastowskiego udajemy się do zabytkowego parku Śródmiejskiego. Tu występuje starodrzew w wieku 100-170 lat. Wyróżniają się aleja lipowa i grupa kasztanowców. W parku znajduje się kilka dębów i jesionów wyniosłych o charakterze pomnikowym. Z rzadkich gatunków występują: tulipanowiec amerykański i jesion wyniosły.
Wracając na ulicę Kościuszki, spotkamy następne pomniki przyrody – 100-letni klon jawor „Jacuś” i glediczje trójcierniowe „Kolczatki” – wysokie drzewa, o szerokiej, luźnej koronie i brunatnych długich strąkach, pozostających na drzewie do późnej zimy (gatunek ten pochodzi ze środkowej Ameryki Pn.).
Podziwiając te rzadko w Polsce spotykane okazy przyrody kończymy naszą turystyczno-przyrodniczą trasę.
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl