|
|
Trasa A - po Świdnicy
Trasa spacerowa dla wózkowiczów (ok. 4,6 km)
Kilkaset lat temu Świdnica była najsilniejszym i największym po Wrocławiu ośrodkiem miejskim Dolnego Śląska. Ślady dawnej świetności są widoczne do dzisiaj. Do XIII w. Świdnica należała do księstwa wrocławskiego. W 1392 r. przeszła pod zwierzchnictwo czeskie, a w 1526 r. wraz ze Śląskiem znalazła się w granicach państwa Habsburgów, by od 1740 r. stać się z kolei miastem pruskim. Wreszcie po II wojnie światowej powróciła na łono Polski. Mimo tych burzliwych losów, Świdnica była i jest silnym ośrodkiem gospodarczym, a kontakty handlowe utrzymywała kiedyś z innymi miastami śląskimi, a także z Czechami, Niemcami i Rusią. Szeroko znane było piwo świdnickie, także za południowymi i zachodnimi granicami. Kiedyś szczególny ton miastu nadawali sławni świdniccy kupcy. Handel kwitnie tu ciągle, ale obecnie miasto to ważny ośrodek przemysłu elektromaszynowego. Spacer po Świdnicy zaczynamy przy dworcu kolejowym i autobusowym przy ul. Kolejowej. Niedaleko można relaksować się w parku Młodzieżowym, przez który m.in. Czarną Drogą i ul. W. Sikorskiego dotrzemy do drugiego, pięknego parku im. W. Sikorskiego z wykorzystywanym do imprez plenerowych amfiteatrem. Stąd ulicami Komunardów i Grodzką, obok starych murów obronnych, Bastei Strzegomskiej i kaplicy św. Barbary, przechodzimy do pięknego, zabytkowego Rynku. Na świdnickiej starówce znajduje się prawie 400 zabytkowych obiektów i jest to, obok Krakowa, Torunia i Wrocławia, najcenniejszy zespół architektoniczny w Polsce. Rynek i okolice to wspaniałe domy gotyckie, renesansowe i liczne dobudówki barokowe.
Zwrócić warto uwagę, że np. w domu „Pod Złotym Człowiekiem” czy „Pod Złotą Koroną” zachowano oryginalne kolebkowe sklepienia sieni. Na Rynku w ratuszu zwiedzić trzeba Muzeum Dawnego Kupiectwa, a większość eksponatów (np. wyposażenie sklepu kolonialnego, karczmy, wagi, odważniki, opakowania itp.) znajduje się na parterze dostępnym dla wózkowiczów.
Na Rynku są aż cztery ozdobne studnie z rzeźbami i pomnikami. Z Rynku ul. Długą udajemy się na plac Jana Pawła II, gdzie znajduje się pałac biskupi i katedra św.św. Stanisława i Wacława. Kościół rozpoczęto budować w 1330 r. z fundacji Bolka II Świdnickiego. Piękne barokowe wnętrze z XVII-XVIII w. z ołtarzem głównym wzorowanym na ołtarzu Val de Grace w Paryżu. Gotycki ołtarz maryjny nawiązuje do dzieła Wita Stwosza z kościoła Mariackiego w Krakowie. Kościół ma górującą nad miastem najwyższą wieżę na Dolnym Śląsku, liczącą 103 m. Od tego pięknego kościoła farnego ulicami Klasztorną, Mennicką, Przechodnią i Kościelną udajemy się do unikalnego zabytku UNESCO – Kościoła Pokoju. Stoi nieco na uboczu, poza obrębem dawnych murów miejskich. Ta na pierwszy rzut oka niepozorna budowla może pomieścić aż 7,5 tys. osób. Rozwiązanie zagadki dużej pojemności kościołatkwi w tzw. emporach, czyli rodzaju balkonów biegnących po wewnętrznych ścianach budowli. Wnętrze imponuje barokowym przepychem, mimo że cały wystrój jest drewniany i z drewna wzniesiono empory, loże, ołtarze, na deskach wykonano malowidła, a nawet epitafia.
Wiele jest jeszcze miejsc zabytkowych, historycznych i godnych uwagi, które warto odwiedzić, spacerując po Świdnicy. Do odpoczynku zachęcają liczne parki. To naprawdę wyjątkowe miasto, w znacznym zakresie urbanistycznie i komunikacyjnie przychylne osobom niepełnosprawnym. W Świdnicy do dyspozycji mieszkańców i turystów jest baza sportowo-rekreacyjna: dwa baseny kryte i jeden otwarty z trzema nieckami i brodzikami dla dzieci, korty tenisowe, hale sportowe, boiska piłkarskie, lodowisko kryte oraz zalew będący miejscem spacerów, wypoczynku i organizowanych imprez rozrywkowo-rekreacyjnych. Ze względu na coraz bardziej popularną formę rekreacji – rowery – wytyczono na terenie miasta ścieżki rowerowe biegnące w większości przez tereny zielone i dostępne dla osób niepełnosprawnych. Świdnica jest też świetną bazą wypadową na szlaki turystyczne oraz w najbliższe okolice. Przed budynkiem dworca PKP znajduje się węzeł szlaków turystycznych w kierunku Zagórza Śl., Ślęży i Strzegomia. ATRAKCJA DODATKOWA – PAROWOZY W JAWORZYNIE.
Jeśli czas i zdrowie pozwolą, warto ze Świdnicy podjechać koleją, autobusem czy samochodem do pobliskiej (ok. 8 km) Jaworzyny Śląskiej, gdzie znajduje się Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku. W tym znanym muzeum znajduje się skansen ponad 40 lokomotyw parowych od r. 1890, ok. 60 wagonów, żurawie kolejowe, pługi odśnieżające i różne inne urządzenia, przybory i dokumenty związane z kolejnictwem. Muzeum to, choć o niezbyt równej nawierzchni i poprzecinane torami, może być zwiedzane przez wózkowiczów.
Informacje przydatne:
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl
Kilkaset lat temu Świdnica była najsilniejszym i największym po Wrocławiu ośrodkiem miejskim Dolnego Śląska. Ślady dawnej świetności są widoczne do dzisiaj. Do XIII w. Świdnica należała do księstwa wrocławskiego. W 1392 r. przeszła pod zwierzchnictwo czeskie, a w 1526 r. wraz ze Śląskiem znalazła się w granicach państwa Habsburgów, by od 1740 r. stać się z kolei miastem pruskim. Wreszcie po II wojnie światowej powróciła na łono Polski. Mimo tych burzliwych losów, Świdnica była i jest silnym ośrodkiem gospodarczym, a kontakty handlowe utrzymywała kiedyś z innymi miastami śląskimi, a także z Czechami, Niemcami i Rusią. Szeroko znane było piwo świdnickie, także za południowymi i zachodnimi granicami. Kiedyś szczególny ton miastu nadawali sławni świdniccy kupcy. Handel kwitnie tu ciągle, ale obecnie miasto to ważny ośrodek przemysłu elektromaszynowego. Spacer po Świdnicy zaczynamy przy dworcu kolejowym i autobusowym przy ul. Kolejowej. Niedaleko można relaksować się w parku Młodzieżowym, przez który m.in. Czarną Drogą i ul. W. Sikorskiego dotrzemy do drugiego, pięknego parku im. W. Sikorskiego z wykorzystywanym do imprez plenerowych amfiteatrem. Stąd ulicami Komunardów i Grodzką, obok starych murów obronnych, Bastei Strzegomskiej i kaplicy św. Barbary, przechodzimy do pięknego, zabytkowego Rynku. Na świdnickiej starówce znajduje się prawie 400 zabytkowych obiektów i jest to, obok Krakowa, Torunia i Wrocławia, najcenniejszy zespół architektoniczny w Polsce. Rynek i okolice to wspaniałe domy gotyckie, renesansowe i liczne dobudówki barokowe.
Zwrócić warto uwagę, że np. w domu „Pod Złotym Człowiekiem” czy „Pod Złotą Koroną” zachowano oryginalne kolebkowe sklepienia sieni. Na Rynku w ratuszu zwiedzić trzeba Muzeum Dawnego Kupiectwa, a większość eksponatów (np. wyposażenie sklepu kolonialnego, karczmy, wagi, odważniki, opakowania itp.) znajduje się na parterze dostępnym dla wózkowiczów.
Na Rynku są aż cztery ozdobne studnie z rzeźbami i pomnikami. Z Rynku ul. Długą udajemy się na plac Jana Pawła II, gdzie znajduje się pałac biskupi i katedra św.św. Stanisława i Wacława. Kościół rozpoczęto budować w 1330 r. z fundacji Bolka II Świdnickiego. Piękne barokowe wnętrze z XVII-XVIII w. z ołtarzem głównym wzorowanym na ołtarzu Val de Grace w Paryżu. Gotycki ołtarz maryjny nawiązuje do dzieła Wita Stwosza z kościoła Mariackiego w Krakowie. Kościół ma górującą nad miastem najwyższą wieżę na Dolnym Śląsku, liczącą 103 m. Od tego pięknego kościoła farnego ulicami Klasztorną, Mennicką, Przechodnią i Kościelną udajemy się do unikalnego zabytku UNESCO – Kościoła Pokoju. Stoi nieco na uboczu, poza obrębem dawnych murów miejskich. Ta na pierwszy rzut oka niepozorna budowla może pomieścić aż 7,5 tys. osób. Rozwiązanie zagadki dużej pojemności kościołatkwi w tzw. emporach, czyli rodzaju balkonów biegnących po wewnętrznych ścianach budowli. Wnętrze imponuje barokowym przepychem, mimo że cały wystrój jest drewniany i z drewna wzniesiono empory, loże, ołtarze, na deskach wykonano malowidła, a nawet epitafia.
Wiele jest jeszcze miejsc zabytkowych, historycznych i godnych uwagi, które warto odwiedzić, spacerując po Świdnicy. Do odpoczynku zachęcają liczne parki. To naprawdę wyjątkowe miasto, w znacznym zakresie urbanistycznie i komunikacyjnie przychylne osobom niepełnosprawnym. W Świdnicy do dyspozycji mieszkańców i turystów jest baza sportowo-rekreacyjna: dwa baseny kryte i jeden otwarty z trzema nieckami i brodzikami dla dzieci, korty tenisowe, hale sportowe, boiska piłkarskie, lodowisko kryte oraz zalew będący miejscem spacerów, wypoczynku i organizowanych imprez rozrywkowo-rekreacyjnych. Ze względu na coraz bardziej popularną formę rekreacji – rowery – wytyczono na terenie miasta ścieżki rowerowe biegnące w większości przez tereny zielone i dostępne dla osób niepełnosprawnych. Świdnica jest też świetną bazą wypadową na szlaki turystyczne oraz w najbliższe okolice. Przed budynkiem dworca PKP znajduje się węzeł szlaków turystycznych w kierunku Zagórza Śl., Ślęży i Strzegomia. ATRAKCJA DODATKOWA – PAROWOZY W JAWORZYNIE.
Jeśli czas i zdrowie pozwolą, warto ze Świdnicy podjechać koleją, autobusem czy samochodem do pobliskiej (ok. 8 km) Jaworzyny Śląskiej, gdzie znajduje się Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku. W tym znanym muzeum znajduje się skansen ponad 40 lokomotyw parowych od r. 1890, ok. 60 wagonów, żurawie kolejowe, pługi odśnieżające i różne inne urządzenia, przybory i dokumenty związane z kolejnictwem. Muzeum to, choć o niezbyt równej nawierzchni i poprzecinane torami, może być zwiedzane przez wózkowiczów.
Informacje przydatne:
- Do Świdnicy-Miasta dojechać można pociągiem od Wrocławia, Legnicy, Jeleniej Góry i Kłodzka. Przy stacji, na ul. Kolejowej, znajduje się też dworzec autobusowy i parking samochodowy
- W ogóle parkingów, w tym z reguły z wydzielonymi miejscami dla osób niepełnosprawnych, jest dużo, a m.in. przy ulicach Grodzkiej, Konopnickiej, Siostrzanej, Różanej, Sprzymierzeńców, Pułaskiego, pl. św. Małgorzaty, al. Niepodległości i przed Kościołem Pokoju
- W Rynku brak publicznego WC (najbliższy przy pl. św. Małgorzaty)
- Szpital Miejski, tel. 074 / 851-33-33
- Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, tel. 074 / 853-71-39
- Informacja Turystyczna, ul. Wewnętrzna 2 (Rynek), tel. 074 / 852-02-90, e-mail: swidnicainftur@poczta.onet.pl, www.swidnica.pl
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl