Trasa D - od Osoli
Trasa turystyczna (ok. 10,2 km)
To sympatyczna trasa wśród lasów i pól okolic Obornik Śląskich. Można ją pokonywać już od skraju miasta, lecz dla osób niepełnosprawnych najlepiej przyjąć za punkt startu stację kolejową (z pobliskim przystankiem autobusowym i parkingiem) w miejscowości Osola, gdyż tu jest dogodne, dość częste połączenie z Wrocławiem, Obornikami Śląskimi i Żmigrodem. Osola i przyległy Osolin to wsie letniskowe leżące wśród lasów na północnych stokach Wzgórz Trzebnickich. Odkryto tu ślady kultury łużyckiej. W bezpośrednim sąsiedztwie występują bogate okazy flory, jak np. kruszczyk szerokolistny, marzanna wonna czy wiciokrzew pomorski. Warto więc skorzystać z przyrodniczej ścieżki dydaktycznej opracowanej przez szkołę podstawową w Osolinie. Te lasy to nie tylko haust czystego powietrza, ale także możliwość grzybobrania.
Z Osolina zmierzamy na zachód do oddalonej o około 1,7 km wsi, którą nie wiadomo dlaczego nazwano Bagno. To interesująca i dobrze zagospodarowana miejscowość z najciekawszym obiektem – barokowym pałacem z 1734 r., mieszczącym się w dwóch budynkach połączonych wieżą. Obecnie jest tu klasztor i wyższe seminarium duchowne Ojców Salwatorianów. Ciekawe wnętrze można zwiedzić po uprzednim uzgodnieniu telefonicznym: 071 310-61-26. Osobliwością pałacu jest na strychu kolonia lęgowa nietoperzy – gacka brunatnego i mroczka późnego. Na uwagę też zasługuje otaczający park z wysepką na stawie.
Z Bagna turystycznym szlakiem zielonym kierujemy się do odległej o ok. 2,4 km wsi Wielka Lipa. Tu warto zatrzymać się przy kościele z XIX w. oraz przy zespole pałacowo-parkowym z licznymi ciekawymi gatunkami drzew (np. różne lipy, buki czerwonolistne, daglezje, choiny kanadyjskie). Neogotycki pałac, zwany zamkiem Elizy, był dziełem rodu wywodzącego się od Hohenzollernów. Na wschód od wsi skupisko kurhanów z okresu przedłużyckiego, stanowiące cenny zabytek archeologiczny. Z Wielkiej Lipy już tylko 1,5 km do punktu wyjścia w Osoli lub przez las drogą do oddalonych o ok. 2,9 km Obornik Śląskich.
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl
To sympatyczna trasa wśród lasów i pól okolic Obornik Śląskich. Można ją pokonywać już od skraju miasta, lecz dla osób niepełnosprawnych najlepiej przyjąć za punkt startu stację kolejową (z pobliskim przystankiem autobusowym i parkingiem) w miejscowości Osola, gdyż tu jest dogodne, dość częste połączenie z Wrocławiem, Obornikami Śląskimi i Żmigrodem. Osola i przyległy Osolin to wsie letniskowe leżące wśród lasów na północnych stokach Wzgórz Trzebnickich. Odkryto tu ślady kultury łużyckiej. W bezpośrednim sąsiedztwie występują bogate okazy flory, jak np. kruszczyk szerokolistny, marzanna wonna czy wiciokrzew pomorski. Warto więc skorzystać z przyrodniczej ścieżki dydaktycznej opracowanej przez szkołę podstawową w Osolinie. Te lasy to nie tylko haust czystego powietrza, ale także możliwość grzybobrania.
Z Osolina zmierzamy na zachód do oddalonej o około 1,7 km wsi, którą nie wiadomo dlaczego nazwano Bagno. To interesująca i dobrze zagospodarowana miejscowość z najciekawszym obiektem – barokowym pałacem z 1734 r., mieszczącym się w dwóch budynkach połączonych wieżą. Obecnie jest tu klasztor i wyższe seminarium duchowne Ojców Salwatorianów. Ciekawe wnętrze można zwiedzić po uprzednim uzgodnieniu telefonicznym: 071 310-61-26. Osobliwością pałacu jest na strychu kolonia lęgowa nietoperzy – gacka brunatnego i mroczka późnego. Na uwagę też zasługuje otaczający park z wysepką na stawie.
Z Bagna turystycznym szlakiem zielonym kierujemy się do odległej o ok. 2,4 km wsi Wielka Lipa. Tu warto zatrzymać się przy kościele z XIX w. oraz przy zespole pałacowo-parkowym z licznymi ciekawymi gatunkami drzew (np. różne lipy, buki czerwonolistne, daglezje, choiny kanadyjskie). Neogotycki pałac, zwany zamkiem Elizy, był dziełem rodu wywodzącego się od Hohenzollernów. Na wschód od wsi skupisko kurhanów z okresu przedłużyckiego, stanowiące cenny zabytek archeologiczny. Z Wielkiej Lipy już tylko 1,5 km do punktu wyjścia w Osoli lub przez las drogą do oddalonych o ok. 2,9 km Obornik Śląskich.
Źródło: strona internetowa www.dolnyslaskbezbarier.pl