Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego powstał w latach 1709 - 1718 jako jeden z 6 Kościołów Łaski w wyniku konwencji podpisanej w Altranstädt w 1707 roku. Świątynię wzorowaną na sztokholmskim kościele św. Katarzyny, a zaprojektowaną przez Martina Frantza z Tallina wybudowano na ówczesnym przedmieściu Jeleniej Góry. Od 1945 roku służy społeczności katolickiej. Odbudowany po częściowym pożarze w 1806 roku, wielokrotnie remontowany w XX wieku. Jest to budowla wzniesiona na planie krzyża greckiego z przedłużonym wschodnim ramieniem z prezbiterium i ołtarzem. Przy skrzyżowaniu ramion dobudówki zwieńczone wieżyczkami. Całość przykryta łamanym dachem nad którym góruje wieża. Świątynia na parterze i 2 kondygnacjach posiada miejsca siedzące dla 4020 wiernych. Wewnątrz barokowe drewniane figury i obrazy olejne z XVIII wieku oraz kamienna ambona. Na sklepieniu i ścianach polichromie. Drewniany, polichromowany ołtarz główny wykonał w 1727 roku jeleniogórzanin Hielscher. Obraz w ołtarzu przedstawia Chrystusa na Górze Oliwnej. Na szczególną uwagę zasługuje umieszczony nad ołtarzem prospekt organowy z 1727 roku, a powiększony w 1905 roku. Teren wokół kościoła (dawniej cmentarz) otoczony jest kamiennym murem z 18 barokowymi kaplicami wzniesionymi przez bogatych mieszczan w XVIII wieku. Przy kościele dawna pastorówka i szkoła ewangelicka. Z historią kościoła związany jest wypadek śmierci pastora Gottloba Adolpha, który 1.08.1745 będąc na ambonie został porażony piorunem.  


Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)