Kościół Poewangelicki w Pogorzeliskach

W XVII wieku spory religijne były na porządku dziennym w Europie. Na terenie Dolnego Śląska rządzili wówczas Habsburgowie, katolicka dynastia dzierżąca w swych rękach tron austriacki, która nie patrzyła łaskawym okiem na innowierców. Z tego też powodu zdarzało się, że protestanci, by móc wziąć udział w nabożeństwie musieli udawać się do innego kraju, np. do Saksonii, czy liberalnego księstwa legnickiego, będących bardziej tolerancyjnymi. Doszło nawet do tego, że tuż za granicą Śląska budowano kościoły, które służyły protestantom mieszkającym dosłownie za rzeką rozdzielającą dwa państwa. Takie kościoły nazywano granicznymi. I takim kościołem była także świątynia w Pogorzeliskach.  

Zbudowana została w 1654 roku w konstrukcji szkieletowej z drewnianą wieżą nakrytą barokowym hełmem. Wewnątrz, na środku, znajduje się okazały słup przypominający palmę, który dźwiga cały strop. Pokryty rzeźbionymi łuskami stwarza wrażenie ogromnego pnia zwieńczonego zieloną koroną pod sklepieniem. W suficie zwracają też uwagę otwory zasłonięte stylizowanymi kratami. To kolejna osobliwość świątyni. W czasie, gdy kościół zapełniał się wiernymi i nie było już miejsca, kolejni przychodzący brali udział w nabożeństwie będąc na strychu i przez otwory obserwując to co działo się na dole.  

Kościół św. Jacka został pięknie wymalowany. Na sklepieniu widnieje niebo, a na emporach sceny z Ewangelii. Po ostatniej wojnie bezpowrotnie zniszczono część malowideł na emporach, barbarzyńsko usuwając jedną z nich w latach 50-tych. Większość pozostałych zasłonięto z kolei współczesnymi „dziełami” sztuki.   <address>
www: www.chocianow.pl/turystyka.htm </address>  

Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)