Kościół w Chełmsku
Chełmsko jest obecnie dużą wsią nad Zadrną, ale w
swej historii przez długi okres czasu było miastem (utraciło prawa miejskie po
II wojnie światowej). Znane jest przede wszystkim z domków tkaczy, zwanych
Dwunastoma Apostołami, ale posiada na swym terenie także kilka innych ciekawych
zabytków, w tym kościół p.w. Świętej Rodziny. We wsi w 2002 roku nakręcona
została sztuka „Wizyta starszej pani” z Krystyną Jandą, Jerzym Stuhrem i
Marianem Opanią w rolach głównych. Chełmsko grało niewielką, zapyziałą miejscowość,
a wielu mieszkańców ze złośliwością stwierdzało, że ich wieś taka właśnie jest.
Trudno jednak z tym się zgodzić.
Kościół św. Rodziny położony jest na niewysokim wzniesieniu ponad centrum miejscowości. Powstał w latach 1670-80 na miejscu starszej świątyni z XIV wieku, a inicjatorem jego budowy był opat klasztoru krzeszowskiego Bernard Rosa, bowiem Chełmsko należało wówczas do dóbr kościelnych. Nieznani są budowniczowie świątyni, ale wiadomo, że wczesnobarokową budowlę dokończył mistrz Marcin Urban, stawiając wieżę.
Jest to trójnawowa budowla w typie bazyliki, przy czym nawy boczne są wyjątkowo wąskie. Ciekawe jest kolebkowe sklepienie z lunetami i dekoracją sztukatorską. Zaskakująca, jak na kościół barokowy, jest duża ilość ciemnych kolorów dominujących w wystroju. Z wyposażenia warto zwrócić uwagę na płaskorzeźbę z ok. 1500 roku przedstawiającą Koronację Najświętszej Marii Panny oraz Pietę z 1650 roku. Bogato zdobione ambona i ołtarz są dłuta Jerzego Schroettera. Już poza wnętrzem kościoła, nad bramą prowadzącą na teren plebani, znajduje się okazały kartusz herbowy z herbem cystersów.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
Kościół św. Rodziny położony jest na niewysokim wzniesieniu ponad centrum miejscowości. Powstał w latach 1670-80 na miejscu starszej świątyni z XIV wieku, a inicjatorem jego budowy był opat klasztoru krzeszowskiego Bernard Rosa, bowiem Chełmsko należało wówczas do dóbr kościelnych. Nieznani są budowniczowie świątyni, ale wiadomo, że wczesnobarokową budowlę dokończył mistrz Marcin Urban, stawiając wieżę.
Jest to trójnawowa budowla w typie bazyliki, przy czym nawy boczne są wyjątkowo wąskie. Ciekawe jest kolebkowe sklepienie z lunetami i dekoracją sztukatorską. Zaskakująca, jak na kościół barokowy, jest duża ilość ciemnych kolorów dominujących w wystroju. Z wyposażenia warto zwrócić uwagę na płaskorzeźbę z ok. 1500 roku przedstawiającą Koronację Najświętszej Marii Panny oraz Pietę z 1650 roku. Bogato zdobione ambona i ołtarz są dłuta Jerzego Schroettera. Już poza wnętrzem kościoła, nad bramą prowadzącą na teren plebani, znajduje się okazały kartusz herbowy z herbem cystersów.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)