Kościół Wniebowzięcia NMP w Kłodzku

Kościół Wniebowzięcia NMP jest najciekawszym zabytkiem sakralnym Kłodzka. Jednocześnie jest to najstarsza zachowana świątynia miasta, której budowę rozpoczęto w połowie XIV wieku. Prace z powodu wielkich kosztów szły wolno, a dodatkową przeszkodą były niepewne czasy i nadejście wojen husyckich. W 1624 roku kościół przejęli jezuici i dokonali barokizacji jego wnętrz, dzięki czemu możemy dzisiaj oglądać zachwycające dzieło, wręcz kipiące bogactwem i różnorodnością form, pełne dzieł wybitnych twórców.  

Do najbardziej znanych elementów wystroju kościoła należą z pewnością stojąca w ołtarzu głównym figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem datowana na połowę XV wieku, zwana Madonną Kłodzką oraz druga Madonna stojąca w kaplicy św. Jakuba. Nazywana jest Madonną z Czyżykiem (lub Szczygłem) z powodu ptaszka siedzącego na kolanach małego Chrystusa. Autorstwo rzeźby przypisuje się Piotrowi Perlerowi, budowniczemu katedry św. Wita w Pradze. Niektóre z jej elementów powstały znacznie później, na przykład korona Matki Boskiej i anioły u jej stóp.  

Jednym z ciekawszych elementów kościoła jest także nagrobek Arnošta z Pardubic. Osobliwością jest już sam fakt, że jeden człowiek ma dwa pomniki w jednym kościele. Starszy nagrobek z czerwonego i białego marmuru został wykonany pod koniec XIV wieku, a wiążą się z nim ciekawe wydarzenia. Arnošt z Pardubic znany jest między innymi ze swej przepowiedni: „kamień marmurowy nad moim grobem z moim wizerunkiem, będzie zniszczony bez udziału człowieka”. I rzeczywiście – wkrótce po wyrzeźbieniu, z płytą nagrobną zaczęły się dziać dziwne rzeczy - jak zanotowali kronikarze, 15 maja 1468 roku, wydobywała się z niej oleista ciecz. Wydarzenie to powtórzyło się niedługo potem. Drugim tajemniczym zdarzeniem związanym z nagrobkiem biskupa było jego zniszczenie. Do dzisiaj nie wiadomo, co było przyczyną dewastacji. Obecnie w kościele oprócz starego nagrobka, znajduje się także znacznie młodszy, bo powstały w 1870 roku marmurowy pomnik z postacią klęczącego biskupa. Na poduszce, na której klęczy Arnošt znajduje się jego herb.  

W kościele znajdziemy także kilkanaście ołtarzy, poświęconych różnym świętym. Ołtarze pochodzą przeważnie z XVIII wieku, a jednym z najciekawszych jest ołtarz Wniebowzięcia NMP. Autorem dzieła wykonanego w 1725 jest Michał Klahr. Nad mensą stoją figury świętych: Floriana, Stefana, Szczepana i Wawrzyńca, ustawione po dwie postacie z każdej strony obrazu przedstawiającego Matkę Boską z Dzieciątkiem. Scena Wniebowzięcia jest niezwykle bogata, kłębią się tutaj obłoki, przebijane promieniami, wśród których Maria unoszona jest do nieba. Całości dopełniają liczne putta i aniołowie.  

W kościele jest także kilka innych prac Klahra, który tutaj zaczynał swoją niezwykle barwną i bogatą karierę rzeźbiarską. Za jego pierwsze dzieło uznawana jest dekoracja ambony w kościele Wniebowzięcia NMP. Kazalnicę zdobią m.in. rzeźby przedstawiające czterech doktorów Kościoła z atrybutami: Hieronima (z lwem), Augustyna (z muszlą i chłopcem), Grzegorza Wielkiego (z tiarą na głowie) i Ambrożego (z ulem). Baldachim nad amboną symbolizuje biblijną górę Tabor i scenę Przemienienia Pańskiego z postaciami Chrystusa, Mojżesza, Eliasza i aniołów. Są też tutaj atrybuty ewangelistów: orzeł, wół, lew i anioł.  

Kościół parafialny Wniebowzięcia NMP
Pl. Kościelny
57-300 Kłodzko


Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)