Kościoły w Komarnie

Komarno jest typową sudecką miejscowością, w której stoją dwa kościoły. Często przejeżdżając przez tego typu wsie, turyści dziwią się, dlaczego w małej wsi są aż dwie świątynie, często położone bardzo blisko siebie, jak to ma na przykład miejsce w Komarnie. Związane to jest z bogatą i zawiłą historią Dolnego Śląska, a dokładniej z dwoma wyznaniami, jakie przez długi okres czasu przenikały się, a nawet rywalizowały i zwalczały się nawzajem - o katolicyzm i ewangelicyzm. Wyznawcy obu tych religii chcieli mieć własne świątynie, zresztą nie wyobrażano sobie wówczas wspólnego korzystania z tych samych kościołów. Stąd tak częste wypadki dwóch kościołów w sudeckich wsiach.  

Starszym kościołem w Komarnie jest świątynia pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Zbudowany został w XIV wieku, a w kolejnych był kilkakrotnie przebudowywany, ostatnio w latach 80-tych XX wieku. Liczne ingerencje budowniczych w jego bryłę, spowodowały zatarcie śladów gotyku, niemniej jednak jest to nadal ciekawa świątynia, w której warto zwrócić uwagę zwłaszcza na bogato zdobiony kartusz herbowy nad wejściem, oraz na tablicę fundacyjną ponad kartuszem. Z powodu zniszczeń, jakie nastąpiły po opuszczeniu kościoła już po II wojnie światowej, wewnątrz nie ma cenniejszych zabytków. Na terenie przykościelnym stoją wkopane w ziemię dwa tzw. krzyże pokutne, oba z wyraźnymi rytami - noża i miecza.  

Drugi z kościołów, zbudowany znacznie później, bo w XVIII wieku, zaskakuje na samym początku swoją bryłą. Jest to bowiem budowla centralna, postawiona na planie ośmioboku, co jest dość rzadkie w kościołach. Obecnie kościół pełni rolę świątyni filialnej i nosi wezwanie Matki Boskiej Pocieszenia, ale pierwotnie miał inne, podobnie jak pierwotnie nie służył katolikom, lecz ewangelikom, którzy go zbudowali. Do jego wnętrza prowadzi ładny portal flankowany dwoma kolumnami, a wewnątrz możemy zobaczyć m.in. drewniane, zdobione, dwupiętrowe empory, barokowe wyposażenie z czasów budowy kościoła, oraz starsze, późnogotyckie figury z XVI wieku.


Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)