Pałac w Czernicy
Czernica jest małą, ale malowniczo położoną miejscowością, kilka kilometrów na południowy-wschód od Wlenia. Została założona ok. połowy XIII wieku i należy do najstarszych wsi w regionie. W 1543 roku właściciele wsi, którymi stali się Schaffgotschowie, zbudowali nawodny dwór obronny, który w swej historii opierał się kilkakrotnie atakom napastników, w tym oddziałowi Lisowczyków, przechodzących tędy w 1622 roku, a więc w okresie wojny 30-letniej. Dwór wytrzymał napaść, ale wkrótce dotarły do wsi większe oddziały cesarskie, którym właściciel wsi zapłacił okup, by nie doszło do zniszczenia jego siedziby.
Kolejne wieki były równie ciekawe i barwne dla dworu, później pałacu. Dochodziło tu do ważnych spotkań kulturalnych, ale i pijackich burd, a w czasie jednej z takich awantur zginął nawet brat właściciela pałacu, zresztą z ręki tego ostatniego. Po II wojnie światowej wyposażenie pałacu zostało rozkradzione, a on sam dostał się w ręce PGR, a później służył jako ośrodek kolonijny. Pewnie dzięki temu nie został rozszabrowany do końca i nie uległ zniszczeniu. Obecnie jest to obiekt prywatny, a mieszczą się w nim siedziby różnych firm.
Będąc w Czernicy nie sposób pominąć kościoła św. Michała Archanioła, cennej budowli określanej w różnych źródłach jako późnoromańską lub wczesnogotycką. Świątynia powstała na przełomie XIII i XIV wieku i zachowała z tego okresu wiele elementów. Warto zwrócić uwagę na okna z kamiennymi maswerkami, XVI-wieczny strop kasetonowy, sklepienie żebrowo-krzyżowe w prezbiterium oraz portale z typowymi dla okresu gotyku kształtami. Niezwykle ciekawe są też empory w prezbiterium z malowanymi scenami biblijnymi, tzw. biblia pauperum, czyli Biblia dla ubogich, przeznaczona dla prostych ludzi, wieśniaków nie umiejących czytać. Tego rodzaju przekazywanie prawd Pisma Świętego dawało dobre rezultaty i było często stosowane w ówczesnych kościołach. Oprócz powyższych elementów we wnętrzu trzeba jeszcze koniecznie przyjrzeć się blisko 400-letniej ambonie, renesansowym i barokowym ołtarzom oraz pochodzącej z tego samego okresu chrzcielnicy.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
Kolejne wieki były równie ciekawe i barwne dla dworu, później pałacu. Dochodziło tu do ważnych spotkań kulturalnych, ale i pijackich burd, a w czasie jednej z takich awantur zginął nawet brat właściciela pałacu, zresztą z ręki tego ostatniego. Po II wojnie światowej wyposażenie pałacu zostało rozkradzione, a on sam dostał się w ręce PGR, a później służył jako ośrodek kolonijny. Pewnie dzięki temu nie został rozszabrowany do końca i nie uległ zniszczeniu. Obecnie jest to obiekt prywatny, a mieszczą się w nim siedziby różnych firm.
Będąc w Czernicy nie sposób pominąć kościoła św. Michała Archanioła, cennej budowli określanej w różnych źródłach jako późnoromańską lub wczesnogotycką. Świątynia powstała na przełomie XIII i XIV wieku i zachowała z tego okresu wiele elementów. Warto zwrócić uwagę na okna z kamiennymi maswerkami, XVI-wieczny strop kasetonowy, sklepienie żebrowo-krzyżowe w prezbiterium oraz portale z typowymi dla okresu gotyku kształtami. Niezwykle ciekawe są też empory w prezbiterium z malowanymi scenami biblijnymi, tzw. biblia pauperum, czyli Biblia dla ubogich, przeznaczona dla prostych ludzi, wieśniaków nie umiejących czytać. Tego rodzaju przekazywanie prawd Pisma Świętego dawało dobre rezultaty i było często stosowane w ówczesnych kościołach. Oprócz powyższych elementów we wnętrzu trzeba jeszcze koniecznie przyjrzeć się blisko 400-letniej ambonie, renesansowym i barokowym ołtarzom oraz pochodzącej z tego samego okresu chrzcielnicy.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)