Ruiny Zamku Cisy
Ruiny zamku Cisy znajdują się na terenie
Książańskiego Parku Krajobrazowego utworzonego w 1981 roku. Jest to niezwykle
atrakcyjny przyrodniczo teren o stromych odsłonięciach skalnych sięgających 80
metrów, głębokich przełomach rzek i ciekawej roślinności. Równie interesujące
są tutaj zabytki architektoniczne z najbardziej znanym zamkiem Książ i dwoma
kolejnymi, mniej nieco znanymi: Starym Książem i Cisami.
Ten ostatni został zbudowany w XIII wieku jako drewniany gród, a pierwsza o nim wzmianka (czasami kwestionowana przez historyków) pochodzi z roku 1243. Nie są znane dokładne dzieje warowni w tym okresie, dlatego opierać się można tylko na domysłach i niepełnych danych historycznych. Kolejne wieki przyniosły zamkowi zniszczenia podczas licznych wówczas wojen, ale także przebudowy, w tym na budowlę murowaną. Po niszczeniach zawsze był szybko odbudowywany, co świadczyć może o jego randze w systemie obronnym księstwa świdnicko-jaworskiego.
Zamek został ostatecznie zniszczony podczas wojny 30-letniej w roku 1634. Od tego czasu, mimo kilku prób odbudowy, popadał w coraz większą ruinę i w końcu został opuszczony. Zainteresowanie nim wzrosło dopiero w wieku XIX, gdy romantyczną ruinę zaczęli odwiedzać turyści i kuracjusze z pobliskiego Szczawna Zdroju. Ruiny odsłonięto i przystosowano do zwiedzania, a w pobliskim Cisowie powstała gospoda obsługująca chcących zobaczyć pozostałości zamku. W okresie międzywojennym prowadzono tutaj badania archeologiczne i wówczas zrekonstruowano niektóre fragmenty warowni, a kilka lat temu także most.
Zamek Cisy zajmował duży fragment wzniesienia, na którym był posadowiony. Była to dość duża warownia o długości ok. 150 metrów i szerokości 50 metrów, otoczona murami i wałami ziemnymi. Dzisiaj z dawnej świetności pozostały fragmenty murów, w tym XV-wiecznych, kolista wieża o średnicy około 10 metrów, głęboka fosa i przyczółki mostu. Do zamku można dotrzeć zielonym szlakiem (Szlak Zamków Piastowskich) z Chwaliszowa lub Świebodzic, szlakiem niebieskim ze Strugi oraz znakowanym kolorami żółtym i niebieskim Szlakiem Ułanów Legii Nadwiślańskiej, prowadzącym z tego miejsca w kierunku Dobromierza i Szczawna Zdroju.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)
Ten ostatni został zbudowany w XIII wieku jako drewniany gród, a pierwsza o nim wzmianka (czasami kwestionowana przez historyków) pochodzi z roku 1243. Nie są znane dokładne dzieje warowni w tym okresie, dlatego opierać się można tylko na domysłach i niepełnych danych historycznych. Kolejne wieki przyniosły zamkowi zniszczenia podczas licznych wówczas wojen, ale także przebudowy, w tym na budowlę murowaną. Po niszczeniach zawsze był szybko odbudowywany, co świadczyć może o jego randze w systemie obronnym księstwa świdnicko-jaworskiego.
Zamek został ostatecznie zniszczony podczas wojny 30-letniej w roku 1634. Od tego czasu, mimo kilku prób odbudowy, popadał w coraz większą ruinę i w końcu został opuszczony. Zainteresowanie nim wzrosło dopiero w wieku XIX, gdy romantyczną ruinę zaczęli odwiedzać turyści i kuracjusze z pobliskiego Szczawna Zdroju. Ruiny odsłonięto i przystosowano do zwiedzania, a w pobliskim Cisowie powstała gospoda obsługująca chcących zobaczyć pozostałości zamku. W okresie międzywojennym prowadzono tutaj badania archeologiczne i wówczas zrekonstruowano niektóre fragmenty warowni, a kilka lat temu także most.
Zamek Cisy zajmował duży fragment wzniesienia, na którym był posadowiony. Była to dość duża warownia o długości ok. 150 metrów i szerokości 50 metrów, otoczona murami i wałami ziemnymi. Dzisiaj z dawnej świetności pozostały fragmenty murów, w tym XV-wiecznych, kolista wieża o średnicy około 10 metrów, głęboka fosa i przyczółki mostu. Do zamku można dotrzeć zielonym szlakiem (Szlak Zamków Piastowskich) z Chwaliszowa lub Świebodzic, szlakiem niebieskim ze Strugi oraz znakowanym kolorami żółtym i niebieskim Szlakiem Ułanów Legii Nadwiślańskiej, prowadzącym z tego miejsca w kierunku Dobromierza i Szczawna Zdroju.
Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)