Ruiny Zamku Podskale

Niewiele pozostało dziś z zamku, który od XIII wieku wznosił się na wysokiej, kilkunastometrowej skałce. Zbudowany z wykorzystaniem naturalnej skały, swój kształt zawdzięczał specyficznemu ukształtowaniu podłoża, na którym stał. Nie są znane jego początkowe dzieje i istnieje kilka teorii mówiących o jego budowie, przypisywanej ks. Henrykowi Brodatemu, rodowi Talkenbergów i wreszcie rycerzom - rabusiom, którzy uczynili z niego swe zbójeckie gniazdo. Podczas wojen husyckich zamek podzielił los większości śląskich warowni i został zniszczony. Potem wykorzystywali go raubritterzy i w końcu w 1479 roku połączone wojska Związku Sześciu Miast Łużyckich i najemników na rozkaz króla zdobyły zamek i zniszczyły go dokładnie. Niebagatelną rolę odegrali wówczas kowarscy górnicy, którzy podminowali i wysadzili w powietrze mury zamkowe.   Pod koniec XV wieku Krzysztof Talkenberg odbudował częściowo zamek i w nim zamieszkał. Wkrótce jednak ród Talkenbergów przeniósł się do nowowybudowanego, renesansowego pałacu w Płakowicach. Pozostawiony sam sobie zamek coraz bardziej niszczał, a jego mury sukcesywnie rozbierano pozyskując w ten sposób materiał budowlany. Jeden z kolejnych właścicieli, rosyjski feldmarszałek Iwan Dybicz Zabałkański, próbował przystosować ruiny do postaci romantycznej, ale skończyło się na oczyszczeniu terenu z krzaków i drzew i wstępnej konserwacji pozostałości murów.   Ruiny zamku znane były w XIX w. jako dobry punkt widokowy, niestety dzisiaj skałka zarośnięta jest samosiejkami i krzakami. Na szczycie można odnaleźć resztki murów, a niżej pozostałości sklepienia piwnic.


Źródło: Dolnośląska Organizacja Turystyczna (DOT)